صعب روزی

صعب روزی است خدایی ها !

sabrooz — Sun, 08 Nov 2009 18:58:51 GMT

اصلاً هیچی !

دریای غم در سینه دارم ...

sabrooz — Fri, 04 Sep 2009 19:14:10 GMT

سکوت

همین

عباس مو

sabrooz — Sat, 13 Jun 2009 17:30:18 GMT

این وسط اونی که قربونیه عباس مویه !!

دیدالوگ آزانس شیشه ای یادتونه ؟

چی کار می خواهی بکنی ؟!

sabrooz — Mon, 01 Jun 2009 19:43:34 GMT

خیلی مسخره است ولی با این جمله اکبر حال کردم :

اگر اکثریت در انتخابات شرکت نکنند ، اقلیت حاکم می شوند !!! ( یا یک همچین چیزی ! )

مجله طنز هفت سنگ

sabrooz — Mon, 11 May 2009 15:18:18 GMT

هفت سنگ طنز منتشر شد . این بخش از مجله الکترونیکی هفت سنگ که از قدیمی ترین مجلات الکترونیکی فارسی است ُ هر دو هفته یکبار به روز می شود . در هفت سنگ طنز « مهدی استاداحمد،اسماعیل امینی،عبدالله مقدمی، مهدی فرج‌اللهی، علیرضا لبش، نسیم عرب‌امیری، فاضل ترکمن و سعید سلیمان‌پور » می نویسند .

www.7sang.com

ببینید اسم شما توی لیست عزاداران نیست ؟!!

sabrooz — Fri, 17 Apr 2009 16:24:18 GMT

این عکس رو پارسال توی تبریز گرفتم . اعلامیه های ترحیم جزء عجایب هفت گانه تبریزند !!! (شش تای دیگر رو بعداً می گم ! )

چهارمین دوره‌ی «نظرسنجی برترین‌های رسانه‌ای سال» برگزار نمی‌شود !!!

sabrooz — Fri, 03 Apr 2009 19:42:30 GMT

عجب !!

از اون لحاظ نوروزی !!

sabrooz — Sun, 15 Mar 2009 10:51:33 GMT

پیک شادی : مجموعه پنج صفحه سوال ، ده صفحه نقاشی ، دو صفحه لطیفه و یک صفحه مثلا تحقیق که می توان همان شب اول تعطیلی با کمک و همت متخصصان داخلی ( بابا و مامان و عمو و خاله و ... !) فیتیله پیچش کرد .

تحویل سال : رفتن سال « بنزین چقدر گرون می شه ؟ » ، « حقوق ها چقدر زیاد می شه ؟» ، « پول تو جیبی منو زیاد می کنین ؟» و آمدن سال « بنزین گرون شد » ، « حقوق ها هشت درصد زیاد شد » ، « تورم 18 درصد رفت بالا » ، « پول تو جیبی من 40 درصد زیاد شد » ، «بابا باز هم امسال برای خودش کفش نخرید ...»

چهارشنبه سوری : شبی که اگر در یک کشور دیگر اتفاق می افتاد ، مردم فکر می کردند جنگ جهانی سوم شروع شده است !

حاجی فیروز : از نسلهای منقرض شده عید که در دوران انسان نئاتردال بی سواد ِ بی کلاس ِ ضایع ِ امل ، می خواند« ابراب خودم سامیلی بلیکم !...»

سیزده به در : یک چیزی تو مایه های شوکران ، زهر شیرین ، حال قبل از ضد حال ، چه می دانم !

عقب افتادن از درس : بهانه ای برای کلاس فوق العاده ، مشق فوق العاده ، مهمانی نبردن فوق العاده و ...

عمو نوروز : بنده خدایی که چند سالی است به خاطر گرانی های شب عید ، ننه سرما را کاشته و این طرف ها آفتابی نمی شود !

عید : اتفاقی که بچه ها از سیزده به در تا 28 اسفند انتظارش را می کشند !

عید دیدنی : مراسمی که باید یک ساعت شق و رق و تر و تمیز و بی سر صدا تحمل کنی ، برای اختتامیه !

عیدی : اختتامیه عید دیدنی ! پولی که از جیب بزرگترها به شکم بچه ها واریز می شود !!

لباس نو : نوعی لباس که برای بچه هایی که امروزه ماهی یک دست لباس عوض می کنند ، زیادی بی مزه است !!

هفت سین : مجموعه ای از:

سماق ( برای مکیدن در سال جدید !)

سرکه ( برای ترشی انداختن دخترهایی که در کنکور امسال هم قبول نشوند !)

سیر ( که شدیدا طعنه می زند به پیاز کیلو ششصد تومان !)

سمنو ( که شرط می بندم اگر یک مادر بزرگ توی خانه نباشد از چهارشنبه بازار خریداری می شود !)

ساعت ( که بیچاره دو سالی است مانده سر سال ، چه خاکی توی سرش بکند ، عقب برود یا جلو !)

سکه : ( برای ... به هیچ دردی جر تلفن زدن نمی خورد . خب من که می دانم شما سکه طلا نمی گذارید پای سفره !)

سبزه (که بر لب جویی رسته است که در آن آب فاضلاب جاری است و نمی شود لبش نشست و گذر عمر را تماشا کرد !)

همه موارد صحیح است ؟!

sabrooz — Fri, 06 Mar 2009 16:11:18 GMT

آخرین خبر : انا لله و انا الیه راجعون

همشهری عصر با ستون طنزش به ... ( باد ) رفت !!!

پیام یک امید مهدی نژاد

جانشین فرمانده ناجا : هزینه تخلفات رانندگی باید افزایش یابد .

نکته آموزنده : راننده گرامی ! پول دیه هیچ ، پول جریمه داری ؟!

بیت : قبض ِ بسیار از در و دیوار / در تجلی است یا اولی البصار !

نتیجه نظرسنجی گسترده نیم ساعته : افزایش جریمه ها باعث افزایش شور و نشاط در جامعه می شود !

سوال : آیا هزینه تخلفات رانندگی باید افزایش یابد ؟

الف ) برای ثبت در کتاب رکوردهای گینس هم که شده بله ! ( راننده پر تخلف )

ب ) هر چی آقامون بگه !

ج ) بله ؟! نخیر !

د ) آقا اجازه ! ما یک بار رفتیم تبریز ، توی اصفهان جریمه شدیم!

رییس دانشگاه تهران : بی تفاوتی در بین دانشجویان در حال گسترش است .

توی سلمانی : فرق تان از راست باز کنم یا چپ ؟ دانشجو : ای بابا ! چه فرقی می کند ؟!

شعر مدرن : من اگر برخیزم ، تو اگر برخیزی ، دیگه کی کافی شاپ ها رو پر می کنه ؟!

انتقاد دانشجویی سالم بی غرضانه ی سفید نما : استاد ! به کدام سازتان حرکات موزون کنیم ؟!

سوال : چطور می توان بی تفاوت نبود ؟

الف ) با رد شدن از گیت های دانشگاه

ب ) با ارائه بلیط و ژتون غذا

ج ) با حضور در مراسم سخنرانی رییس

د ) با اجازه بزرگترها ، هر چی بابام بگه !

یک نماینده: شش ماه گذشته و من نمی توانم بگویم چه لایحه و طرح مهمی رابه تصویب رسانده ایم !

نکته یادآورانه : اختیار دارید ، طرح مهمی چون انتقال مقر سازمان ملل را یادتان رفته ؟!

نتیجه : طرح های مهم را یادداشت کنید ، موقع انتخابات به دردتان می خورد !

سوال : مقر سازمان ملل به کجا منتقل می شود ؟

الف ) حالا بگذار جای قبلی را خالی بکنند بیچاره ها !

ب ) یک جای امن

ج ) قلعه حسن خان

د ) گزینه ب و ج ، با احترام به گزینه الف !

خبر : بساط کلاس های 40 نفره هنوز پهن است .

از همه جا بی خبر : برای همین می خواهند وزیر را استیضاح کنند ؟!

نکته راحت کننده : بساط پهن کردن در این مکان « پیگرد قانونی » ندارد !

مصرع بهینه شده : ز گهواره « تا کلاسهای 40 نفره » دانش بجوی .

سوال : کی این بساط جمع می شود ؟

الف ) به زودی ، و تو چه می دانی که « به زودی » چیست ؟!

ب ) به محض دادن کسری بودجه

ج ) شما « خودیاری » تان را بیاورید ، حالا خدا بزرگ است .

د ) بساط ؟کلاس ؟ 40 نفره ؟تکذیب می کنم آقا !

باز هم پیر ما ...

sabrooz — Tue, 24 Feb 2009 16:09:33 GMT

شب سه شنبه نمی دانم چه شد که یکباره دستم رفت طرف تلفن و ...عادت داشتیم و عادت داشت به زنگ زدن های به موقع و بی موقع . ما شاگردان سر به هوا و جوان و جاهل ، خیلی وقت ها بی توجه به شرایط پیرمرد گوشی تلفن را بر می داشتیم و گاه ساعت ها با او حرف می زدیم . استاد با حوصله از حال و اوضاع مان می پرسید . به دقت به حرف هایمان گوش می داد و ... ما هیچ وقت ملاحظه استاد را نمی کردیم .

یکی گفته بود : پیرمرد چشم ما بود ، و حالا منوچهر احترامی چشم ما بود. گروه جوان هایی که حالا هر کدام ادعای طنز نویسی داشتند و وای چه حوصله ای می خواست سنگ صبور شدن برای تمام این جوانان تنگ حوصله !

گفتم که شب سه شنبه بود ، یعنی درست همان شبی که ... صدای خانمی از آن طرف خط آمد . یک لحظه فکر کردم اشتباه گرفته ام . با تردید پرسیدم : منزل استاد احترامی ؟! پاسخ « بله » ی پشت خط بیشتر متعجبم کرد . استاد تنها با مادرشان زندگی می کردند ، یعنی خودشان کجایند ؟ ادامه دادم : استاد تشریف دارند ؟ و پاسخی سرد و غریب : نخیر ، تشریف ندارند ، شما ؟ خودم را معرفی کردم و گفتم که سلام مرا به استاد برسانید .

پیرمرد درد می کشید ؛ شاید هم نمی کشید آن لحظات . می سوزم ، می سوزم وقتی به آن دقایق فکر می کنم . دقایقی که آتش شک به جانم افتاده بود از آن جواب های غریب . حالا فکر می کنم به آن دقایق ، به آن ساعت ها که توی رختخواب خوابم نمی برد . و آن باران ، باران غریبی بود . قلبم درد گرفته بود ، درست مثل منوچهر احترامی .حیف که می دانستم ، دریغ که سر بر بالش گذاشتم . و آن ساعت های عذاب آور شب ...

صبح آمد اما دریغ که پیش از هر سوالی ، پیامی آسمان را بر سرمان خراب کرد . پیرمرد رفته بود ، با همه مهربانی هایش ، با همه سنگینی غم هایی که ذره ذره روی دوشش گذاشته بودیم ، با همه لبخندهایش که پشتمان را گرم میکرد . پیر ما رفته بود و ما جوان های جاهل حالا باید حسرت روزهای رفته را می خوردیم . چه بارانی می بارید . ندانستم که طوفان قلب من سهمگین تر بود یا هوای آن روز تهران .

ضمیمه ادب و هنر روزنامه اطلاعات * پنج شنبه اول اسفند ۸۷